30 Haziran 2009 Salı

Titanik ikiymiş.

Biraz önce titanic 2'nin sözde fragmanını izledim, bence iyi bir çalışma olmuş!

Hayır efendim Titanic 2 değil fragman. İşin doğrusu Titanic 2 diye bir film yapsalar giderim, filme çok bayıldığımdan değil elbette eski günlerime olan saygımdan! Yaa böylesine de saygılı bir insanım işte. İzlediğim ilk "büyük insan" filmiydi, yaş 9, gitmek için anneme biraz dil döktükten sonra -sinemaya yalnız gitmem sorun değildi aslında zaten her gün aynı binada bulunan kütüphaneye yalnız gidip geliyordum senelerdir- annem artık "büyük insan" filmeleri ve de kitaplarına - bu olaydan bir süre önce de Duygu Asena'nın Aynada aşk vardı adlı kitabını okumak için tutturmuştum- olan ilgimi dizginleyemeyeceğini anlayınca bana izin çıktı.

Hatırlıyorum çok kalabalıktı, Pocahontas ya da Casper gibi o dönem popüler filmlerime bu kadar ilgi gösterilmemiş olması beni şaşırtsa da bunu da o insanların eksikliklerine verdim, fazla üstünde durmadan geçip kuruldum koltuğuma. Aslında pek kurulmak denemez çünkü işin aslı şu ki arkalarda oturmak zorunda kalmıştım ve dimdik durup izlemem gerekiyordu bütün filmi, ama olsundu yine de artık kocaman Titanic izleyen biriydim.

Ben oldum olası severim filmleri sevgili hiperokur -kendimi Laurence Sterne sanmaktan ne zaman kurtulacağımı kim bilebilir?- bana hep dikizlemek gibi gelir sinema - tek boyutluluğumu seveyim- anlıyacağınız dikizlemeyi de severim. İsterim ki herşeyi göreyim, sürekli izleyeyim.

Nerden nereye geldim yine?
Yine aslında yazmak istediklerimi unuttum.. Bin defa kalkarsan bilgisayarın başından, şu kitabı okuyup geliyim hemen dersen böyle olur işte.

Neyse. Bir daha ki sefere..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder